จะเป็นยังไงนะ

ยาก
 
ยากทุกครั้ง …..ยากมากที่จะมีโอกาสได้เจอ
 
มันไม่ใช่ความผิดของพี่ชายเลย พี่ชายไม่เคยผิด
 
คนที่จัดการให้ต่างหากที่ผิด เค้าไม่เคยโทษที่ชายเลยสักครั้งที่เค้าไม่มีโอกาสได้เจอพี่ชาย
 
เค้ารู้ดี ว่าเพราะอะไร เพราะแต่ละคนอยู่ในสถานะแบบไหน เค้าเข้าใจหมดทุกอย่าง
 
แต่ก็ยังร้องไห้ ทุกครั้งที่คิดถึง
 
แปลกจัง … เวลาที่เค้าได้ยินเสียงของพี่ ได้ฟังเพลงของพี่ ทำไมเค้าถึงรู้สึกได้ว่า พี่ชายคอยอยู่ข้างๆตลอด
 
แต่พอเค้าได้เจอพี่ ได้อยู่ห่างพี่แค่ไม่กี่เมตร หรือแม้แต่อยู่เมืองเดียวกัน เค้ากับรู้สึกว่า พี่อยู่อีกโลกนึง ที่เค้าไม่สามารถเข้าไปได้เลย 
 
ไม่เหมือนพี่ชายที่คอยร้องเพลงให้กำลังใจอยู่เสมออย่างที่เคยเป็น
 
น้องสาวขอโทษ
 
จะไม่เรียกมันว่า ความรัก ความหลง หรืออะไรทั้งนั้น …เค้าจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ จนกว่า วันใดวันหนึ่ง ความรู้สึกที่เค้ามีต่อพี่ชาย จะหมดไป
 
ถ้าเค้าไม่ไปคอน ถ้าเค้าเลือกที่จะมองอยู่ห่างๆ พี่จะยังยอมรับเค้าเป็นแฟนเพลงได้มั้ย
 
ถ้าหากว่า… เค้าเลือกทางเดินของตัวเอง แล้วเลือกที่จะให้เสียงเพลงของพี่ อยู่ข้างๆ แค่นั้น พี่จะว่าอะไรรึเปล่า
 
ถ้าหากว่า เค้าไม่ได้รู้ทุกเรื่องของพี่ เค้าไม่ได้ดูรายการที่พี่ไปออกทุกรายการ เค้าไม่ได้อ่านบทสัมภาษณ์ หรือแม้กระทั่งไม่ได้ รักพี่ตลอดเวลา
 
 
เค้ายังจะ เรียกตัวเองว่า เป็นแฟนคลับของพี่ได้อยู่รึเปล่า
 
เพราะมันใกล้จะถึงเวลาที่ต้องตัดสินใจแน่วแน่ แล้วทำตามความฝันของตัวเองแล้ว

finding a way out!

The upcoming concert of TVXQ has shocked me!!!!!!!!!!
 
It’s my fault not checking the exact date of it ….. I’d thought it would be held at the end of the year and i could save up money enough to buy tickets…
 
but, truthfully, it is set at the end of June…… tooooo fast !
 
so i’m now having some problems of the money…..
 
 
Ah……….i hope i can handle with them all……..
 
TT_______TT

ตายไปก็ไร้ประโยชน์

เสียง… เคยคิดถึงความตายบ้างรึเปล่า
 
นี้…. เคยสิ บ่อยด้วย คิดมากๆ ก็เบื่อหลายครั้ง
 
เสียง…แล้วเคยคิดจะตายรึเปล่าล่ะ
 
นี้… เคย ..แต่เพราะ มันโง่ที่คิดอย่างนั้น ตอนหลังๆเริ่มรู้ว่า ขนาดตายไปก็ยังไร้ประโยชน์ พวกคนที่มางานศพ แม้จะเศร้าโศกให้เราเท่าไหร่ อีกไม่นานเขาก็ลืมเรา
      แล้วการตายนั้นก็ไร้ประโยชน์ เวลาเอาความทรงจำของคนออกไป โดยเฉพาะอะไรที่มันไม่น่าจดจำ  เช่นความตายของคนรู้จักคนหนึ่ง
 
เสียง… แล้วคิดว่ามีชีวิตอยู่ มันมีประโยชน์บ้างรึไง
 
นี้…ก็ยังพอได้มีอารมณ์ความรู้สึกที่เจ็บปวดเนืองๆ จะได้ไม่เหงา
 
เสียง…คิดว่าคนอื่นต้องการตัวเองเหรอ
 
นี้….เออ เคยคิด แต่ตอนนี้ไม่คิดแล้ว ตอนมาก็มาคนเดียว ถ้าจะใช้ชีวิตอยู่คนเดียว ตายคนเดียว แล้วมันแปลกตรงไหน 
 
เสียง…งั้นก็เลิกร้องไห้สิ รู้ตัวว่า คนอื่นไม่ได้ต้องการ ไม่คิดว่าคนอื่นจะต้องการแล้ว ก็เลิกคร่ำครวญไปซะ ถ้าตายยังไร้ค่า ก็หนีไปไกลๆ ไปอยู่คนเดียว
 
นี้… ก็ดีเหมือนกัน เกิดมาเองคนเดียว พอมาอยู่กับคนอื่น ก็ผูกพัน ถ้าไม่อยู่กับใครเลย ก็ไม่ต้องผูกกับใครให้ทุกข์ ….คนเดียวก็ดีเหมือนกันใช่มั้ย…
 
เสียง… มันก็เป็นคำแนะนำหนึ่ง ตัดสินใจเอาแล้วกัน
 
นี้….ขอบใจ
 
 
 
….เพราะข้ามัวแต่เอาตัวเองไปผูกกับใครๆ ทำให้ข้าต้องคอยเจ็บปวดสินะ
 
 
 
 
 
 
 
ข้าไม่ควรเรียกร้องอะไรจากใครอยู่แล้ว เพราะข้าก็ไม่ได้เป็นคนดีๆของใคร
 
มีคนอยู่ข้างๆ ข้าก็คอยแต่เอาเปรียบ ตักตวงความสุข จากสิ่งดีๆที่คนอื่นเขาคอยส่งมาให้
พอเขาไม่สนใจก็ทำอาละวาด คิดว่าตัวเองสำคัญนักหนา  จริงๆแล้วข้าเองที่เลวและเห็นแก่ตัว ข้าไม่ได้สนใจความรู้สึกของคนอื่น คอยแต่จะมองความรู้สึกตนเอง
ข้าไม่มีความสามารถต่างๆ ที่จะทำให้คนอื่นได้ภูมิใจกับข้า ว่าเป็นคนที่รู้จักข้า เป็นเพื่อนข้า ฯลฯ
 
ข้าจึงได้แต่เฝ้าคอยให้คนเหล่านั้น หันมาเห็นข้า … ข้ามันโง่เอง…. ถ้าหากข้าจะมีชีวิตของตัวเองซักนิด ไม่ต้องสนใจใคร ใครอยากเป็นเพื่อนข้า ก็เข้ามา ไม่ชอบก็ไป …
ถ้าหากพวกเขาทั้งหลาย แกล้งทำให้ข้ามีความสุข ข้าก็ขอลา
 
ข้าเกลียดการหลอกหลวง ทำไมพวกเขาไม่พูดออกมาตรงๆ ข้าพร้อมจะฟังทุกอย่าง
พวกเขาเกลียดข้าอย่างไร ข้าก็จะฟัง ดีกว่าให้พวกเขาโกหกข้า ว่า ข้านี้แสนดี อย่างนั้นอย่างนี้ ข้าเกลียด แล้วก็เกลียดตัวเองด้วย
 
ข้าเคยอยากตายจริงๆ แต่ พอตายแล้วมันไม่ได้จบกัน เพราะมันไร้ประโยชน์ ตายไปข้าก็ไม่ได้ทำประโยชน์ให้โลกหน้า
 
ข้าไม่หวังอะไรแล้ว เวลาจะช่วยข้าอีกมั้ย… เวลาที่ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ตัวเอง ที่ไม่ยอมหยุดนิ่ง จะช่วยข้าเอาความเจ็บปวดทั้งหลายเหล่านี้ออกไปหรือไม่
 
ข้าไม่ได้ขอ แค่ให้ท่านทำหน้าที่ของท่านก็พอ ข้าจะไม่พยายามรอเปล่า
 
เฮือกสุดท้ายที่ข้าพอใจมีประโยชน์บ้าง ก็คือ ช่วยท่านกำจัด สิ่งๆชั่วๆในตัวข้า ถึงแม้ว่าจะใช้เวลานานก็ตาม
 
 
….ตายไปก็ไร้ประโยชน์….

กุ๊กกิ๊กเป็นเด็ก?

ไม่ได้อยากกลับไปเป็นเด็กหรอก

เพราะความเป็นเด็ก นั้น ยังอยู่ติดตัวกับทุกคน

อยู่ที่ว่า ใครจะจำได้ และแสดงมันออกมาบางครั้ง

ก็เพราะผู้ใหญ่ คือเด็ก มาก่อนนะสิ ^^

ตอนนี้กำลังสงสัยเหลือเกินว่า

ความไม่รู้ หลายๆอย่าง จะเรียก ว่า เพราะเป็นเด็กอยู่รึเปล่า

ตอนนี้ เค้ารู้สึกเสียใจ ที่ไม่ได้ดูแลพ่อกับแม่ อีกทั้งเพื่อนๆหลายคน

ไม่ได้ใส่ใจ สังเกตดูทุกคน ว่ามีความทุกข์ ไม่สบายใจเรื่องอะไรอยู่รึเปล่า
 
เค้าเคยคิดเข้าข้างตัวเองว่า เพราะเค้ายังไม่โตพอ ยังเป็นเด็กอยู่มาก จึงไม่ได้สนใจกับการเปลี่ยนไป หรือ การเปลี่ยนแปลงของทุกคนในแต่ละวัน

และนั่น มันเป็นความคิดที่เลวร้ายมาก เห็นแต่ตัวมากด้วย
เค้าคอยแต่จะเอารอยยิ้มจากทุกคน โดยไม่สนใจว่า ทุกคนกำลังรู้สึกแย่อยู่รึเปล่า รู้สึกไม่สบายใจอะไรอยู่รึเปล่า

เค้าขอโทษจริงๆนะ

ต่อไปเค้าจะไม่โทษความเป็นเด็กอีกแล้ว เพราะ ความเป็นเด็ก มันทำให้คนที่มี รู้สึก มีความสุข กับสิ่งรอบๆตัวต่างหาก

สิ่งที่เค้าอยากจะบอกคือ ต่อไป เค้าจะพยายามมากกว่านี้

เค้าจะดูแลความรู้สึกของทุกคนให้มากกว่านี้

เค้าจะยิ้ม แล้วก็เข้าไปกอด ไม่ว่า จะดีใจ หรือมีความไม่สบายใจอะไร

ทุกคนก็ … อย่ารังเกียจกอดกับรอยยิ้มของเค้าไปก่อนเลยนะ